چه کسی می داند پشت این دیوارها، آن سوی تکاپوی سرد باد، در دوردست نشسته در غبار شهر، چندین ضیافت به پاست؟! ضیافت "انتظار و چشم و نگاه"، کنار پنجره، در امتداد جاده های خالی، زیر نور ماه

مي رسد روزي كه بي من روزها رو سر كني مي رسد روزي كه مرگ رو باور كني مي رسد كه تنها در كنار قبر من شعر هاي كهنه ام رامو به مو از بر كني

خدا تنها معشوقی است که عاشقانی دارد که هیچ یک از بودن دیگری ناراضی نیست و هیچگاه یکی از آنها معشوقش را تنها برای خود نمی خواهد

عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست

عاشقي مقدورهر عياش نيست غم کشيدن صنعت نقاش نيست 

 کاش مي شد عشق را ابراز کرد يا که عشق را با سحر اغاز کرد